Tetsuoประสบอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ ในฉากบนทางหลวงช่วงต้นของ Akira การไล่ตามกลายเป็นการบาดเจ็บ Kanedaกับคนอื่นลงจากรถแล้ววิ่งไปหาเขา ต่อมา Kōji Morimoto ผู้ช่วยผู้กำกับแอนิเมชันกล่าวถึงช่วงนี้เป็นพิเศษเมื่อพูดถึงการเคลื่อนไหวที่หลากหลายเกินคาดในหนัง ก่อนที่ภาพยนตร์ปี 1988 ของKatsuhiro Otomoจะมอบพลังให้Tetsuoจนเพื่อนรับมือไม่ไหว หนังให้เขาอยู่ในสภาพที่เราคุ้นเคยก่อน นั่นคือร่างกายไปไม่ถึงจุดที่เจ้าตัวตั้งใจ เรื่องย่อภาษาญี่ปุ่นของ TMS เริ่มด้วยอุบัติเหตุนั้นและการที่ทหารนำตัวเขาไป
การวิ่งเข้าหาคนบาดเจ็บมีโจทย์เฉพาะสำหรับนักสร้างแอนิเมชัน คนวิ่งต้องข้ามระยะทาง แต่การเคลื่อนไหวก็ต้องสื่อความเร่งด่วนด้วย แขนอาจแกว่งอย่างน่าเชื่อแต่บอกอะไรเราได้น้อยมาก ภาพวาดอาจถูกต้องทางกายวิภาคโดยไม่ทำให้เราเชื่อว่าคนคนนั้นกำลังรีบ งานยากอยู่ตรงจุดที่กลไกการเคลื่อนไหวมาพบกับเหตุผลที่ต้องเคลื่อนไหว
ช่วงที่ดูตรงไปตรงมาใน Akira กลับมีความเห็นต่างเกี่ยวกับตัวหนังอยู่ด้วย ใน บทสัมภาษณ์ภาษาญี่ปุ่นกับ Anime Style Morimotoเล่าว่า Takashi Nakamura ผู้กำกับแอนิเมชันทำคัตตัวอย่างขึ้นมาก่อนหลายคัต ลักษณะคล้ายดิสนีย์ทำให้เขาประหลาดใจ ทั้งการยืดตัวและปฏิกิริยาที่ใหญ่ดูเป็นทิศทางที่คาดไม่ถึงสำหรับเนื้อหานี้ เขาบอกว่างานตัวอย่างบางส่วนยังอยู่ในฉากที่พวกเด็กหนุ่มลงจากรถแล้ววิ่งไปหาTetsuo
Morimotoไม่ได้เล่าถึงหลักการที่ตกลงกันเรียบร้อยแล้วทุกคนนำไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ สิ่งที่เขาจำได้คือความไม่แน่นอน แนวทางการเคลื่อนไหวหลายแบบอยู่ร่วมกันในการผลิต คำบอกเล่านี้ทำให้ยากจะมองความสมจริงของ Akira เป็นเทคนิคสำเร็จรูปเพียงหนึ่งเดียวที่พร้อมให้วัดและส่งต่อ คนที่ทำงานกับร่างกายเดียวกันกำลังถามต่างกันว่าร่างกายนั้นควรแสดงออกอย่างไร
แรงลงไปตรงไหน
เราอาจอยากอธิบายแอนิเมชันที่น่าเชื่อเป็นพิเศษด้วยการรวมจำนวนภาพวาด งานสร้างขนาดใหญ่ย่อมทำงานบางอย่างได้ซึ่งงานเล็กไม่มีงบพอ แต่ยอดรวมบอกไม่ได้ว่าทำไมการกระทำหนึ่งจึงรู้สึกมีน้ำหนัก หรือทำไมท่าเพิ่มอีกท่าจึงอาจทำให้แย่ลง
บทสนทนาเพื่อการเรียนรู้ที่ P.A.Works เผยแพร่ ในปี 2005 ยกตัวอย่างเล็ก ๆ ที่ใช้ได้จริง นักสร้างแอนิเมชันวาดคนลุกขึ้นแต่พลาดการโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อเตรียมออกแรง ประเด็นอยู่ที่ตำแหน่งของท่าหลัก ภาพวาดเพิ่มอาจทำให้การเคลื่อนไหวสะดุดโดยไม่ตั้งใจแทนที่จะดีขึ้น ใน บทสัมภาษณ์อีกชิ้น Toshiyuki Inoue นักสร้างแอนิเมชันของ Akira เล่าถึงการต้องทบทวนแบบการเดินตามขนบที่เคยเรียน และศึกษาการถ่ายน้ำหนักของร่างกายจริง ๆ นี่คือข้อคิดทั่วไปเรื่องแอนิเมชันที่ให้ไว้ในภายหลัง ช่วยแยกการวางแผนการกระทำออกจากปริมาณงานที่ทุ่มให้มัน
สตูดิโอที่มีหลายคำตอบ
ผู้ร่วมงานจำการเรียนรู้จากกันในแบบที่ไม่เข้ากับตำนานเรื่องสไตล์อัศจรรย์ของสตูดิโอ Hiroyuki Okiuraเล่าว่านั่งข้างนักสร้างแอนิเมชัน Toyoaki Emura แล้วคุยกันเรื่องฉากจักรยานที่Emuraวาดให้ซีรีส์อื่น Emuraขี่จักรยานรอบสตูดิโอเพื่อศึกษาการเคลื่อนไหว Okiuraชื่นชมการผสมทักษะกับการค้นคว้าเชิงปฏิบัติ คำบอกเล่าของเขา วางบทเรียนสำคัญไว้ในบทสนทนาระหว่างโต๊ะข้างกัน
Emuraยังให้หนังสือถ่ายภาพแก่Okiuraซึ่งแสดงผลของเลนส์ต่างชนิดต่อภาพ นี่เป็นวิธีศึกษาการประกอบช็อต ควบคู่กับการศึกษาร่างกายขณะขี่จักรยาน Okiuraคิดว่าบทเรียนเหล่านี้จะปรากฏชัดขึ้นในงานภายหลัง เวลาที่ใช้กับ Akira อาจเปลี่ยนนักสร้างแอนิเมชันก่อนที่การเปลี่ยนนั้นจะชัดบนจอ
Nakamuraพร้อมแยกความเพลิดเพลินที่คนดูอาจต้องการจากการเคลื่อนไหว ใน บทสัมภาษณ์กับ Anime Style เขาพูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเคลื่อนไหวที่ดูแล้วรู้สึกดีกับการเคลื่อนไหวที่รับใช้เรื่อง เขาให้ค่าทั้งคู่ แต่สงสัยว่าเพียงความรู้สึกจากการเคลื่อนไหวจะพยุงหนังยาวได้หรือไม่ ความเห็นนี้เปิดพื้นที่ให้ความคึกคักแบบที่ทำให้Morimotoไม่สบายใจ ร่างกายที่น่าเชื่อไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหวอย่างยับยั้งเหมือนคนพยายามไม่ให้ใครสังเกต
ภาพวาดการผลิตที่Otomoเก็บไว้ทำให้ศึกษาการตัดสินใจบางส่วนได้ แคตตาล็อกอย่างเป็นทางการของ Otomo the Complete Works ระบุว่า Animation AKIRA Layouts & Key Frames 1 คัดเลือกเลย์เอาต์ ภาพหลัก และภาพแก้ไขของเขา พร้อมภาพสำเนาเซล ประกาศของกองบรรณาธิการ อธิบายรูปแบบที่ให้ผู้อ่านเปิดดูงานทีละแผ่น เลย์เอาต์กำหนดการจัดวางของช็อต ส่วนภาพแก้ไขบันทึกการเข้าไปเปลี่ยนแปลง จะเรียกอย่างใดอย่างหนึ่งว่าเป็นภาพอีกภาพในกองก็ไม่เพียงพอ
Atsuko Fukushimaจำการค้นพบอีกแบบได้ ขณะดูSatoru Utsunomiyaทำงานใน Akira เธอประทับใจที่เห็นความคิดมากมายผ่านภาพวาด เธออ่านจุดเน้นออก เห็นว่าการกระทำกำลังพยายามทำให้อะไรสำคัญ บทสัมภาษณ์ของเธอ ยังเล่าถึงความไม่แน่นอนและการแก้ไขงานช่วงแรกของตน หนังเรื่องนี้เป็นที่เรียนรู้ของคนที่ทุกวันนี้ชื่อของพวกเขาทำให้รายชื่อผู้สร้างดูราวกับเป็นสิ่งที่แน่นอนตั้งแต่ต้น
งานแรกของFukushimaรวมถึงตู้เพลงและต่อเนื่องไปจนถึงตอนTetsuoทำงานกับมอเตอร์ไซค์ เธอจำการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของภาพเหล่านั้นได้ และยินดีกับมัน ฉากเปิดที่แนะนำโลกของเด็กหนุ่มยังเป็นที่ให้นักสร้างแอนิเมชันค้นหาทิศทางของตนด้วย
