ကာတွန်းစာမျက်နှာတစ်ခုမှာ အချိန်တစ်မျိုးတည်း မရှိဘူး

စာမျက်နှာတစ်မျက်နှာက တစ်စက္ကန့်တာကို ရုပ်ပုံကွက်များစွာထဲ ဖြန့်ပြနိုင်သလို၊ ရုပ်ပုံနှစ်ပုံကြားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားတာကိုလည်း ပြနိုင်ပါတယ်။ ရုပ်ပုံအကြီးကို အမြန်ဖတ်ပြီး ရုပ်ပုံအသေးကိုတော့ ပိုကြာကြာ လေ့လာမိနိုင်ပါတယ်။

ဒီလို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုဟာ ကာတွန်းဖတ်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုပါ။ ပုံမှန်နှုန်းနဲ့ ပြနေတဲ့ ရုပ်ရှင်နဲ့မတူဘဲ ပုံနှိပ်စာမျက်နှာဟာ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်နှုန်းအတိုင်း ရှေ့မတိုးပါဘူး။ ကိုယ်အာရုံစိုက်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို စီစဉ်ပေးထားပြီး အဲဒီအရာတွေကြား ကိုယ်တိုင် ရွေ့လျားဖတ်ရှုရတာပါ။

ဇာတ်ကြောင်းရဲ့ စီးဆင်းနှုန်းကို နားလည်ဖို့ မေးခွန်းနှစ်ခု ခွဲကြည့်ရင် အထောက်အကူဖြစ်ပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းထဲမှာ အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်သွားသလဲ၊ စာမျက်နှာပေါ်က အရာတွေကို ကိုယ်က အချိန်ဘယ်လောက်ယူ ဖတ်သလဲဆိုတာပါ။

လုပ်ရပ်တစ်ခုကို အဆင့်များစွာ ခွဲပြနိုင်တယ်

ရိုးရိုးဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ဇာတ်ကောင်က ခွက်တစ်လုံးကို လှမ်းယူပြီး အထဲမှာ ဘာမှမရှိတာ တွေ့သွားတယ်။ ရုပ်ပုံကွက်တစ်ကွက်တည်းနဲ့ ဒီတွေ့ရှိမှုကို ပြနိုင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် လက်လှမ်းလာတာ၊ ခွက်ကို မြှောက်တာ၊ အထဲကို ငုံ့ကြည့်တာနဲ့ နောက်ဆုံးတုံ့ပြန်မှုတို့ကို အစဉ်လိုက် ခွဲပြနိုင်ပါတယ်။

ဒုတိယပုံစံက စိတ်ကူးဇာတ်လမ်းထဲ အချိန်အများကြီး ပိုကုန်သွားတယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး။ ကိုယ့်အာရုံစိုက်မှုကို ပိုသေးတဲ့ အဆင့်တွေအဖြစ် ခွဲပေးလိုက်တာပါ။

ကာတွန်းပညာရှင် Steve Ellis က သူ့ပုံဆွဲလမ်းညွှန်မှာ ရုပ်ပုံကွက်ခွဲခြင်းကို ဖြစ်ရပ်တစ်ခုရဲ့ ဘယ်အဆင့်တွေ သီးခြားပုံရသင့်သလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်တဲ့နည်းလမ်းအဖြစ် ရှင်းပြထားပါတယ်။ ပုံကွက်ထပ်ထည့်တာက ပိုတိုတဲ့ပုံအစဉ်မှာ မမြင်ရတဲ့ အဆင့်တွေကို အာရုံစိုက်စေနိုင်ကြောင်းလည်း ရှင်းပြထားပါတယ်။ 1

ဒါဟာ ပုံကွက်တွေ အမြဲပိုသုံးရမယ်ဆိုတဲ့ ညွှန်ကြားချက် မဟုတ်ပါဘူး။ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ ဘယ်အချက်က စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသလဲဆိုတာပေါ် မူတည်ပါတယ်။ နောက်ကျမှ သိလိုက်ရတာက ရယ်စရာဖြစ်နိုင်ပြီး ချက်ချင်းသိလိုက်ရတာက ဇာတ်လမ်းကို ဆက်သွားစေနိုင်ပါတယ်။

ပုံကွက်ကြီးဟာ အချိန်မှတ်နာရီ မဟုတ်ဘူး

ပုံကွက်ကြီးရင် နှေးတယ်၊ သေးရင် မြန်တယ်ဆိုပြီး အရွယ်အစားကို ရိုးရိုးစည်းမျဉ်းအဖြစ် သတ်မှတ်ချင်စရာပါ။ တကယ့်ဖတ်ရှုမှုက ဒီထက် ပိုပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိပါတယ်။

ရှုပ်ထွေးမနေတဲ့ ရုပ်ပုံကြီးတစ်ပုံက အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ စကားများ၊ မရင်းနှီးတဲ့ အရာများ ဒါမှမဟုတ် သိမ်မွေ့တဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ပါဝင်တဲ့ ပုံကွက်ငယ်ကတော့ ပိုအာရုံစိုက်ဖို့ လိုနိုင်ပါတယ်။

အရွယ်အစားက အလေးပေးနိုင်သလို ကြည့်ရှုဖို့ နေရာပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဖတ်သူတိုင်း အချိန်တူတူ ရပ်ကြည့်ရအောင်တော့ မခိုင်းနိုင်ပါဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံအစဉ်ကလည်း အဲဒီနေရာရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါတယ်။

စိတ်ကူးဖြင့် ဖန်တီးထားတဲ့ စာမျက်နှာတစ်ခုက ထပ်တလဲလဲလုပ်ရတဲ့ အလုပ်ကို ပုံကွက်ငယ်များနဲ့ ပြပြီးနောက် မြင်ကွင်းကျယ်တစ်ခုအဖြစ် ဖွင့်ပြနိုင်ပါတယ်။ အရင်က တည်ဆောက်ထားတဲ့ စီးဆင်းမှုကြောင့် ဒီအပြောင်းအလဲဟာ လွတ်လပ်သက်သာသွားသလို ခံစားရနိုင်ပါတယ်။ အရင်ပုံအစဉ် မရှိရင် တူညီတဲ့ မြင်ကွင်းကျယ်က အခြားအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါတယ်။

ပုံကွက်ကြား နေရာလွတ်ကလည်း စာကြောင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပါ

ပုံကွက်ကြား နေရာလွတ်ကို gutter လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒါက ပုံတစ်ပုံနဲ့ နောက်တစ်ပုံကို ခွဲထားသလို ကိုယ်တိုင် ဆက်စပ်ဖို့လည်း တောင်းဆိုပါတယ်။ ရွေးထားတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေကြား ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ကိုယ်က ကောက်ချက်ချရပါတယ်။

Ellis ရဲ့ လမ်းညွှန်က နေရာလွတ်အကျယ်နဲ့ ဘောင်ရှိခြင်း၊ မရှိခြင်းတို့ကို ပုံကူးပြောင်းမှု ပုံဖော်ဖို့ နောက်ထပ်ကိရိယာတွေအဖြစ် သဘောထားပါတယ်။ 1 ဒါတွေဟာ ဖြစ်နိုင်ခြေတွေပါ။ နေရာလွတ်အကျယ်တစ်ခုက အချိန်ပမာဏတစ်ခုနဲ့ အမြဲတူရမယ်ဆိုတဲ့ အားလုံးနဲ့သက်ဆိုင်သော စည်းမျဉ်းမဟုတ်ပါဘူး။

စိတ်ကူးရုပ်ပုံနှစ်ပုံကို စဉ်းစားပါ။ ကလေးတစ်ယောက်က မျိုးစေ့စိုက်တယ်၊ နောက်ပုံကွက်မှာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ပြည့်နေတယ်။ ပုံကွက်ကြားက ကျဉ်းနေရင်တောင် နှစ်များစွာ ကုန်သွားကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်ပါတယ်။ ဖော်ပြထားတဲ့ အပြောင်းအလဲက အချိန်ပမာဏကို ပေးတာပါ။ နေရာလွတ်အကျယ်တစ်ခုတည်းက မပေးနိုင်ပါဘူး။

စာမျက်နှာက ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ချန်ထားပေမဲ့ ဆက်နွှယ်မှုကို ထိန်းထားပါတယ်။ ကြားထဲက ဖြစ်ရပ်တိုင်းကို မဆွဲပြဘဲ ဒီဆက်နွှယ်မှုကို ကိုယ်တိုင်ဖော်ထုတ်ရတာဟာ ကာတွန်းဖတ်ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုအများစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းပါ။

စကားလုံးတွေက စာမျက်နှာကိုဖြတ်သန်းဖို့ ဒုတိယလမ်း ပေးတယ်

ပြောစကားနဲ့ ဇာတ်ကြောင်းစာသားတွေဟာ ပုံပေါ်မှာ ထပ်တင်ထားရုံ မဟုတ်ပါဘူး။ သတင်းအချက်အလက် ရောက်လာတဲ့ အစဉ်ကို လမ်းပြပေးပါတယ်။

ကာတွန်းစာလုံးရေးဆွဲစီစဉ်သူ Todd Klein က စကားပြောပူဖောင်းတွေ ထားတဲ့နေရာဟာ ဖတ်သူကို စာမျက်နှာတစ်လျှောက် ဘယ်လို ဦးဆောင်နိုင်သလဲဆိုတာ ရှင်းပြထားပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ပုံကွက်စီစဉ်ပုံက ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အခါပါ။ သူ့ဥပမာတွေက အင်္ဂလိပ်စာရဲ့ ဘယ်မှညာဖတ်ပုံကို အခြေခံထားပါတယ်။ 2

ဖတ်သူအတွက်တော့ စီးဆင်းနှုန်းဟာ ပုံအစဉ်နဲ့ စကားအစဉ် နှစ်မျိုးလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ။ အဖြေက မေးခွန်းနဲ့ ပုံကွက်တစ်ခုတည်းမှာ ပေါ်လာနိုင်သလို နောက်ပုံကွက်အထိ နောက်ဆုတ်ထားနိုင်ပါတယ်။ စီစဉ်ပုံတစ်ခုစီက မတူတဲ့ ဖတ်ရှုဖို့ဖိတ်ခေါ်မှုကို ပေးပါတယ်။

ဖတ်ရမယ့် ဦးတည်ရာကလည်း အရေးကြီးပါတယ်။ အစဉ်မတူတဲ့ မန်ဂါထုတ်ဝေမှုတစ်ခုကို အင်္ဂလိပ်စာမျက်နှာရဲ့ မျှော်လင့်ချက်နဲ့ မဖတ်သင့်ပါဘူး။ အဲဒီထုတ်ဝေမှု သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဦးတည်ရာကို လိုက်ပါ။ ပုံကွက်နဲ့ စကားပြောပူဖောင်း အစဉ်လည်း ပါဝင်ပါတယ်။

ငြိမ်နေခြင်းကလည်း ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်

ပုံကွက်တိုင်းက သူ့နေရာနဲ့ထိုက်တန်ဖို့ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုအသစ် မလိုပါဘူး။ တူညီတဲ့ မြင်ကွင်းကို ထပ်ပြတာက မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲမှု၊ ပိုကြာလာတဲ့ စောင့်ဆိုင်းမှု ဒါမှမဟုတ် မျှော်လင့်ထားတဲ့ တုံ့ပြန်မှု မရှိခြင်းကို ပြနိုင်ပါတယ်။

တံခါးဘေးမှာ စောင့်နေသူတစ်ယောက်ကို ပြတဲ့ ပုံကွက်သုံးခု စိတ်ကူးကြည့်ပါ။ ပထမမှာ မတ်တပ်ရပ်နေတယ်။ ဒုတိယမှာ အခြားနေရာကို လှမ်းကြည့်တယ်။ တတိယမှာ ကိုယ်နေဟန်ထား ပြေလျော့သွားတယ်။ တံခါးက တစ်လျှောက်လုံး ပိတ်ထားနိုင်ပေမဲ့ ပုံအစဉ်ထဲမှာ အခြေအနေပြောင်းလဲမှု ရှိနေပါတယ်။

စိတ်ဝင်စားစရာက အာရုံစိုက်မှု ဒါမှမဟုတ် မျှော်လင့်ချက် ပြောင်းလဲသွားတာပါ။ စက္ကန့်ဘယ်လောက် ကုန်သွားတယ်လို့ မပြောဘဲနဲ့ ဖတ်သူက ခဏရပ်နားမှုကို ခံစားနိုင်ပါတယ်။

ဒါဟာ တိတ်ဆိတ်တဲ့ စာမျက်နှာတွေကို ဘာမှမရှိဘူးလို့ မခေါ်ဘဲ ဆွေးနွေးဖို့ အသုံးဝင်တဲ့နည်းပါ။ ထပ်ပြတဲ့ပုံက ဘယ်အရာတွေကို နှိုင်းယှဉ်ခွင့်ပေးသလဲဆိုတာ မေးကြည့်ပါ။

အသေးစိတ်တွေထက် စာမျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အရင်မြင်နိုင်တယ်

ကာတွန်းက စာမျက်နှာကို တစ်ခုပြီးတစ်ခုသာ ဖတ်ရတဲ့အစဉ်အဖြစ် မဟုတ်ဘဲ အတူမြင်နိုင်တဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ်လည်း ပေးထားပါတယ်။ ထင်ရှားတဲ့ပုံက ရည်ရွယ်ထားတဲ့အစဉ်အတိုင်း ကိုယ်မရောက်သေးခင် မျက်စိကို ဖမ်းစားနိုင်ပါတယ်။

ဒါက ကြည့်ခြင်းနဲ့ ဖတ်ခြင်းကြား ဆွဲအားတစ်ခု ဖန်တီးပါတယ်။ နောက်ခံအကြောင်းအရာ မသိခင် ထုတ်ဖော်မယ့်အရာရဲ့ အရိပ်အယောင်ကို ရိပ်မိနိုင်ပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ် စာမျက်နှာလှန်ခြင်းက နောက်မျက်နှာ မပေါ်မချင်း အချက်အလက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပါတယ်။

စီးဆင်းနှုန်းကို လေ့လာတဲ့အခါ စာမျက်နှာက ဘာကို ကြိုမြင်ခွင့်ပေးပြီး ဘာကို ဖုံးထားသလဲ မေးကြည့်ပါ။ ဖတ်သူက သီးခြားပုံကွက်တစ်ကွက်စီပဲ မြင်ရသလိုမျိုး အကျိုးသက်ရောက်မှုတိုင်းကို မဆုံးဖြတ်ပါနဲ့။

ကိုယ်ပိုင်ရှိပြီးသား ကာတွန်းစာမျက်နှာနဲ့ စမ်းနိုင်ပါတယ်။ ပုံမှန်ဖတ်ပြီး ပြန်ကြည့်ကာ ကိုယ့်အာရုံ ဘယ်အစဉ်လိုက် ရွေ့သွားသလဲ သတိထားပါ။ ဘယ်အခိုက်အတန့်က ပိုရှည်သလို ခံစားရသလဲ။ ဘယ်ကူးပြောင်းမှုမှာ ကိုယ်တိုင် ဖြည့်စဉ်းစားရတာ အများဆုံးလဲ။

ဖတ်သူတိုင်းရဲ့ အဖြေက တူချင်မှ တူပါလိမ့်မယ်။ စာမျက်နှာက စီးဆင်းမှုတစ်ခု အဆိုပြုပေမဲ့ ပြသမှုအမြန်နှုန်းတစ်ခုတည်းထဲမှာ ကိုယ့်ကို မပိတ်ထားပါဘူး။

ကာတွန်းက ရွေးထားတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေ၊ အဲဒီကြားက လမ်းကြောင်းတွေ ပေးပါတယ်။ သူ့စီးဆင်းမှုဟာ ဆွဲထားတာ၊ ရေးထားတာ၊ ချန်ထားတာနဲ့ ကိုယ်က အဲဒီအရာတွေကို ဘယ်လိုဖြတ်သန်းသလဲဆိုတဲ့ ဆက်နွှယ်မှုထဲမှာ ရှိပါတယ်။